Ο Manuel είχε αφήσει την ποδιά του γιατρού για να φορέσει το ρούχο του συγγραφέα και του μεταφραστή. Είχε κρατήσει από την ιατρική παιδεία και πρακτική μια τεράστια ικανότητα προσοχής προς τον άλλο και τον πόνο. Ήταν ένας από τους τρις ιδρυτές του δικτύου Tlaxcala και ο κύριος συντάκτης του Μανιφέστου που σήμανε την εκκίνηση του δικτύου μας και της ιστοσελίδας Tlaxcala, τον Φεβρουάριο του 2006.
 

Ο Manuel ήταν ένας κομμουνιστής χωρίς κόμμα, ένας επαναστάτης χωρίς δόγμα, ένα «πρωτογενής σωκρατικός» στο μέτρο στο οποίο είχε ενστερνιστεί πλήρως τα λόγια του σοφού της Αθήνας: «εν οίδα ότι ουδέν οίδα». Περνούσαμε ώρες συζητώντας για όσα συνέβαιναν στον κόσμο και, από τότε που ξεκίνησαν οι αραβικές επαναστάσεις, μιλούσαμε γι’αυτές, έκανε τα πάντα για να καταλάβει, προσπαθώντας να ξεπεράσει την άγνοιά του ως προς τον αραβικό κόσμο.
 

Γνωριστήκαμε το 2005 μέσω της Παλαιστίνης, με την ευκαιρία της μετάφρασης μια μακράς συζήτησης που είχε με τον σαξοφωνίστα, δοκιμιογράφο και μυθιστοριογράφο, πρώην Ισραηλινό,  Gilad Atzmon. Ο τίτλος του κειμένου αυτού, Η ομορφιά ως πολιτικό όπλο, θα μπορούσε να είναι η φράση που συμπύκνωνε την πίστη του Manuel, ότι τίποτε δεν μπορεί να προκαλέσει περισσότερο θυμό από την τσαπατσούλικη δουλειά που κάνουν ορισμένες μαχόμενες ιστοσελίδες μεταφράζοντας κείμενα όπως να’ναι -εκείνος έλεγε «με τον πισινό»- επιδεικνύοντας πλήρη έλλειψη σεβασμού προς τους συγγραφείς, τους αναγνώστες και, εν τέλει, προς τους ίδιους τους εαυτούς τους. 

Ο Manuel υπήρξε καθοριστικός ως προς την εγκαθίδρυση μιας δεοντολογίας εντός του δικτύου μεταφραστών μας, συμβάλλοντας στον ορισμό ορισμένων απλών κανόνων. Πρώτος κανόνας: για να μεταφράσεις ένα κείμενο, πρέπει να το καταλαβαίνεις. Δεύτερος κανόνας: πρέπει να το καθιστάς κατανοητό. Όσο προφανή κι αν ακούγονται αυτά, δυστυχώς δεν έχουν ακόμη γίνει αποδεκτά ευρύτερα. Είχαμε βρει μια φράση του José Marti που συμπύκνωνε την κοινή φιλοσοφία που χτίζαμε μαζί: "Το να μεταφράζεις σημαίνει να μεταγράφεις από τη μια γλώσσα στην άλλη. Νομίζω πως είναι περισσότερο από αυτό. Νομίζω πως το να μεταφράζεις είναι να δια-σκέφτεσαι".
 

Σε όλες του τις μεταφράσεις, είτε επρόκειτο για μετάφραση προς τα ισπανικά, είτε προς τα γαλλικά ή τα αγγλικά, ο Manuel υπήρξε ένας πραγματικός δια-σκεπτόμενος. Η γενέτειρά του, η Γρανάδα, θα έπρεπε να του στήσει έναν ανδριάντα δίπλα σε αυτόν του Yehuda Ibn Tibon, του Πατέρα των μεταφραστών. Ο Manuel υπήρξε ένας από τους πιο άξιους γιούς του.