TLAXCALA تلاكسكالا Τλαξκάλα Тлакскала la red internacional de traductores por la diversidad lingüística le réseau international des traducteurs pour la diversité linguistique the international network of translators for linguistic diversity الشبكة العالمية للمترجمين من اجل التنويع اللغوي das internationale Übersetzernetzwerk für sprachliche Vielfalt a rede internacional de tradutores pela diversidade linguística la rete internazionale di traduttori per la diversità linguistica la xarxa internacional dels traductors per a la diversitat lingüística översättarnas internationella nätverk för språklig mångfald شبکه بین المللی مترجمین خواهان حفظ تنوع گویش το διεθνής δίκτυο των μεταφραστών για τη γλωσσική ποικιλία международная сеть переводчиков языкового разнообразия Aẓeḍḍa n yemsuqqlen i lmend n uṭṭuqqet n yilsawen dilsel çeşitlilik için uluslararası çevirmen ağı

 16/09/2019 Tlaxcala, the international network of translators for linguistic diversity Tlaxcala's Manifesto  
English  
 EUROPE 
EUROPE / Η έξοδος από το ευρώ ως εναλλακτική λύση: η περίπτωση της Αργεντινής
Date of publication at Tlaxcala: 20/01/2012
Original: Salirse del euro como alternativa: el caso de Argentina
Translations available: Italiano 

Η έξοδος από το ευρώ ως εναλλακτική λύση: η περίπτωση της Αργεντινής

Vicenç Navarro

Translated by  Anna Coccali Άννα Κόκκαλη

 

Μια θεωρία, που προωθείται από σημαντικούς χρηματοπιστωτικούς κύκλους, όπως το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ), είναι αυτή που αναπτύσσεται από δύο οικονομολόγους του τον  Ken Rogoff και την Carmen Reinhart, που με έκπληξη είδαμε σε ένα πρόσφατο άρθρο να αποκαλούνται"οι νέοι  γκουρού της οικονομίας ", και  οι οποίοι υποστηρίζουν ότι η ύφεση, που προκαλείται από τις οικονομικές κρίσεις, πρέπει να επιλύεται με αργό ρυθμό μετά από πολλά χρόνια αργής και επώδυνης  πορείας ανάκαμψης. Στα γραπτά τους, οι συγγραφείς τονίζουν τις λέξεις  αργό και επώδυνο. Η προώθηση αυτής της θεωρίας από το ΔΝΤ και η αποδοχή της  από τα νεοφιλελεύθερα χρηματοπιστωτικά και οικονομικά μέσα ενημέρωσης, στηρίζεται στο συμπέρασμα  ότι είναι οι δημόσιες πολιτικές που ευθύνονται για την χαμηλή ανάκαμψη των ευρωπαϊκών οικονομιών και, ειδικότερα, οι χώρες  που αποκαλούνται  περιφρονητικά    PIIGS (Πορτογαλία, Ιρλανδία, Ιταλία, Ελλάδα και Ισπανία), χοίροι στα αγγλικά.

Το πρόβλημα με αυτή τη θεωρία είναι, ότι  εύκολα μπορεί να αποδειχθεί, ότι είναι λάθος. Δηλαδή, δεν υπάρχουν στοιχεία που να αποδεικνύουν τη ορθότητά της . Πάρτε, για παράδειγμα, τι συνέβη στην Αργεντινή. Αυτή η χώρα βρισκόταν σε   τεράστια οικονομική κρίση, που οφείλεται εν μέρει στο γεγονός ότι η αξία του νομίσματός της καθορίστηκε σε σχέση με το ευρώ (συγνώμη, εννοούσα  με το  αμερικάνικο δολάριο). Αυτή η ισοτιμία την οδήγησε σε ένα χρέος ύψους 95.000 εκατομμυρίων  δολαρίων. Η Αργεντινή ήταν ο αγαπημένος μαθητής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, που εφάρμοζε  κατά γράμμα τις συνταγές του   και  είχε ως  αποτέλεσμα ένα μη βιώσιμο χρέος. 
 
Έτσι, παρά τη θέληση του ΔΝΤ και με μεγάλη εχθρότητα από την πλευρά του, στο τέλος του 2001, η κυβέρνηση της Αργεντινής αποφάσισε να εγκαταλείψει την πρόσδεση με το  δολάριο και να μην πληρώσει το δημόσιο χρέος στην τιμή που καθόριζε το ΔΝΤ. Το χρηματοπιστωτικό σύστημα  της Αργεντινής κατέρρευσε και όλες οι προφητείες   προέβλεπαν  ότι η χώρα  θα έμπαινε σε  περίοδο οικονομικής κάμψης  και   μεγάλης  ύφεσης,  για πολλά, πολλά χρόνια. Αυτή είναι  και  η θεωρία των Rogoff και Reinhart.
 
Τα στοιχεία, ωστόσο, δείχνουν το σφάλμα  αυτών  των μελετητών. Είναι αλήθεια ότι η οικονομία της Αργεντινής συρρικνώθηκε κατά το πρώτο εξάμηνο του έτους.  Αλλά σύντομα ανέκαμψε, και μέσα σε τρία χρόνια το επίπεδο της οικονομικής δραστηριότητας και της ανάπτυξης ήταν ίδιο με  αυτό της περιόδου πριν την ύφεση.  Μέρος της λύσης ήταν η ανάκτηση της νομισματικής πολιτικής και της  δημοσιονομικής αυτονομίας, που την εγγυήθηκε η Κεντρική Τράπεζά της. Επιπλέον, δεν πλήρωσε το απαιτητό δημόσιο χρέος , μειώνοντάς το σημαντικά.  Όλα αυτά της  επέτρεψαν να ανακάμψει με ταχύτατους ρυθμούς , επιτυγχάνοντας ένα  επίπεδο οικονομικής ανάπτυξης από τα πιο σημαντικά  στη  Λατινική Αμερική, το διπλό της Βραζιλίας, για παράδειγμα.
 
Η ανάπτυξη αυτή, είχε ως αποτέλεσμα την  βελτίωση της  ευημερίας των λαϊκών στρωμάτων, μέσω της αναδιανεμητικής  πολιτικής που ακολουθήθηκε. Η φτώχεια και η ακραία φτώχεια μειώθηκαν  κατά τα δύο τρίτα από το 2002. Οι  κοινωνικές δαπάνες τριπλασιάστηκαν  κατά την περίοδο 2002-2010. Και το 2009, καθιερώθηκε  ένα πρόγραμμα  οικονομικής πολιτικής   για τα παιδιά, το οποίο καλύπτει τις ανάγκες  3,5 εκατομμυρίων παιδιών, καθιστώντας αυτό το πρόγραμμα ,το πιο φιλόδοξο για την εξάλειψη  της παιδικής φτώχειας ,στη Λατινική Αμερική. Η ανισότητα έχει μειωθεί. Το 2001, οι πάμπλουτοι (στο 5% με  ανώτερο εισόδημα) είχαν εισόδημα 32 φορές μεγαλύτερο από εκείνο των φτωχών (στο 5% του κατώτερου εισοδήματος). Το 2010 η διαφορά μειώθηκε σε 17 φορές.
 
Είναι αλήθεια ότι ο πληθωρισμός ήταν πολύ υψηλός, ακόμη και για τα πρότυπα της Λατινικής Αμερικής. Ένα 20-25% ανά έτος. Αν λοιπόν, ο μισθός αυξάνεται ταχύτερα από τον πληθωρισμό (όπως ήδη συμβαίνει) και η κοινωνική προστασία, συνεχίζει να μειώνει τις ανισότητες, οι επιπτώσεις αυτού του πληθωρισμού είναι λιγότερο επιβλαβείς από ό, τι φαίνονται. Επιπλέον, αυτός ο  πληθωρισμός μπορεί και πρέπει να μειωθεί, αλλά δεν μπορεί να είναι ο λόγος για τον οποίο  θα αρνηθούμε τα μεγάλα επιτεύγματα της Αργεντινής, τα οποία ερμηνεύουν  την ευρεία λαϊκή υποστήριξη στην κυβέρνησή της , που άνετα  επανεξελέγη στις τελευταίες εκλογές .(The Argentina Success Story and its implication. Center for Economic and Policy Research. 2011
 
Για να αξιολογηθεί η εμπειρία της Αργεντινής, θα πρέπει να συγκριθεί με ό, τι θα είχε συμβεί αν δεν είχε αλλάξει την  πολιτική της. Όπως προέβλεψαν οι   Reinhart και Rogoff, θα ήταν για μεγάλο χρονικό διάστημα (δέκα ή δεκαπέντε χρόνια) σε μια αργή και επώδυνη  πορεία . Αντ 'αυτού, ανέκαμψε  και  αναπτύχθηκε  ραγδαία, διανέμοντας τον πλούτο  που παράγεται  αυτά τα χρόνια με πιο δίκαιο  τρόπο.
  
Η Ισπανία δεν είναι Αργεντινή. Αλλά είναι σημαντικό να μελετηθεί η πιθανή συνάφεια  της εμπειρίας της, με την Ισπανία. Το να φύγουμε από το ευρώ  δεν θα ήταν η πρώτη μου σκέψη για τον τερματισμό της κρίσης. Νομίζω ότι θα ήταν  καλύτερο, να προσπαθήσουμε να μετατρέψουμε  την αρχιτεκτονική της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωζώνης με τη δημιουργία μιας Κεντρικής Τράπεζας (η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δεν είναι μια κεντρική τράπεζα, όπως θέλει να φαίνεται ότι  είναι : στην πραγματικότητα είναι ένα τραπεζικό λόμπι), ένα Υπουργείο Οικονομικών και άλλα μέτρα, συμπεριλαμβανομένου του εκδημοκρατισμού των θεσμικών οργάνων της ΕΕ με στόχο τη δημιουργία των Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης. Αλλά φοβάμαι ότι η νεοφιλελεύθερη κυριαρχία στη  δομή των κυβερνήσεων  της Ευρωζώνης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν επιτρέπει την εξέλιξη αυτή, και  σε αυτή την περίπτωση η σημερινή μη βιώσιμη κατάσταση θα διαιωνίζεται (και αυτό ακριβώς  είναι που θέλει το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο).

  

Εξέγερση στην Ουγγαρία, ενάντια στην Ευρωπαϊκή Ένωση ,στις 14 Ιανουαρίου 2012

 
Έτσι, όλες οι εναλλακτικές λύσεις πρέπει να μελετηθούν , μεταξύ άλλων και η  αποχώρηση της Ισπανίας (και της Ελλάδας, της Πορτογαλίας, της Ιρλανδίας και της Ιταλίας, επίσης, αν είναι δυνατόν), από το ευρώ. Η παραμονή της  στη ζώνη του ευρώ, χωρίς στοχευμένες μεταρρυθμίσεις, θα φέρει τη Μεγάλη Ύφεση για εκατομμύρια πολίτες των χωρών αυτών. Επιπλέον, η συζήτηση αυτής της επιλογής – της εξόδου από το ευρώ - θα διευκόλυνε τους χειρισμούς  της Ισπανίας στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων με την κυβέρνηση των  Μέρκελ - Σαρκοζί,  τη στιγμή που  η έξοδος από την ευρωζώνη, είναι το τελευταίο πράγμα που θέλουν αυτές οι κυβερνήσεις, επειδή   θα προκαλούσε  την κατάρρευση των τραπεζών τους . Είναι λοιπόν  επείγουσα ανάγκη να ανοίξει ο διάλογος  για την έξοδο της Ισπανίας από το ευρώ  δεδομένου ότι η απουσία αυτής της συζήτησης  κάνει τη χώρα μας  πιο φτωχή.




Courtesy of TLAXCALA
Source: http://www.vnavarro.org/wp-content/uploads/2012/01/salirse-del-euro-como-alternativa.pdf
Publication date of original article: 13/01/2012
URL of this page : http://www.tlaxcala-int.org/article.asp?reference=6667

 

Tags: ΕυρώEKTΝεοφιλελευθερισμόςΙσπανίαΕυρωπαϊκή Ένωση Ευρωζώνη ΑργεντινήΔΝΤPIIGS (Χοίροι)Ευρωζώνη έξοδος από το ευρώ Ευρώπη Τραπεζάνγκστερ Κρίση του Καπιταλισμού Χρεοκρατία
 

 
Print this page
Print this page
Send this page
Send this page


 All Tlaxcala pages are protected under Copyleft.