TLAXCALA تلاكسكالا Τλαξκάλα Тлакскала la red internacional de traductores por la diversidad lingüística le réseau international des traducteurs pour la diversité linguistique the international network of translators for linguistic diversity الشبكة العالمية للمترجمين من اجل التنويع اللغوي das internationale Übersetzernetzwerk für sprachliche Vielfalt a rede internacional de tradutores pela diversidade linguística la rete internazionale di traduttori per la diversità linguistica la xarxa internacional dels traductors per a la diversitat lingüística översättarnas internationella nätverk för språklig mångfald شبکه بین المللی مترجمین خواهان حفظ تنوع گویش το διεθνής δίκτυο των μεταφραστών για τη γλωσσική ποικιλία международная сеть переводчиков языкового разнообразия Aẓeḍḍa n yemsuqqlen i lmend n uṭṭuqqet n yilsawen dilsel çeşitlilik için uluslararası çevirmen ağı

 24/07/2019 Tlaxcala, the international network of translators for linguistic diversity Tlaxcala's Manifesto  
English  
 UMMA 
UMMA / بهار عربی دوم؟
Date of publication at Tlaxcala: 07/04/2019
Original: الربيع العربي الثاني؟
Translations available: English  Français 

بهار عربی دوم؟

Abdelbari Atwan عبد الباري عطوان

Translated by  Hamid Beheschti حميد بهشتي

 

تفاوت های کلیدی بین موج فعلی اعتراضات و قیام های سال 2011

اعتراضات مردمی در جهان عرب طی ماه های اخیر - در الجزایر، سودان، اردن و نوار غزه - به عنوان موج دوم به اصطلاح بهار عربی یا نسخه اصلاح شده آن توصیف شده است. اولین موج در سال 2011 در تونس آغاز شد و سپس به مصر، لیبی، یمن، سوریه و جاهای دیگر منتقل گشت. در برخی کشورها تغییر رژیم صورت گرفت(در تونس و لیبی) و در جاهای دیگر(مصر و یمن) تا حدّی، اما در سوریه با شکست مواجه گشت.در کشورهای دیگر مانند مراکش، عمان و اردن تأثیرات آن در مراحل اولیه توسط اقدامات اصلاحی و مدیریت دقیق جذب شد.

تظاهرات در الجزایر، سودان، اردن و غزه یکسان نیستند و نمی توانند به عنوان یک پدیده واحد مشاهده شوند. هر یک شرایط خاص خود را دارد، و فقط تا حدی با یکدیگر شباهت داشته و بطور قابل توجهی از موج اول هشت سال پیش متفاوت هستند. در مورد این تفاوت ها چندین برداشت ممکن اند:

·        تظاهرات سال 2011 با پخش 24 ساعته تلویزیونی همراه بود. کانال الجزیره به عنوان یک بسیج کننده اصلی عمل کرد و به صدها فعال، تحلیلگرو کارشناس یاری نمود. اما چهار جنبش اعتراضی کنونی به ندرت پوشش یافته اند. دلایل زیادی برای این کار وجود دارد، از جمله بی اعتبار شدن تلاش برای «انقلاب» در سوریه ، که خشونت آمیز و فرقه ای گشته و مشارکت آژانس های اطلاعاتی غربی نیز آشکار شد و تحت نفوذ سلفی های سخت گیر قرار گرفته به شکست آن در سرنگونی رژیم منجر گشت.

·        جنبش های اسلامی در بیشتر قیام های سال  2011 بازیگر اصلی بوده، کمک های مالی عربستان و قطر و حمایت غرب در آنها نقش برجسته ای داشتند. اما این در مورد تظاهرات فعلی مصداق ندارد.

·        نخستین موج اعتراضات "شخصیت هایی" را، عمدتا از اسلامگرایان مطرح ساختند، که در عمل به عنوان سخنگویان و چهره های واقعی آنها ظاهر شدند: روحانی مصری یوسف القرضاوی، در عربستان سعودی سلمان العودة ، محمد العریفي ،عدنان العرعور در سوریه، علی الصلابي، راشد الغنوشي و غیره. اینها و سایرین، ایدئولوگهای قیام گشتند و توده ها را با استفاده از رسانه های اجتماعی که میلیونها پیروان را به دست آورده بودند، بسیج کردند.

·        اما چنین ارقامی به طور کامل در جریان موج اعتراضات فعلی دیده نمی شوند ، یا به این دلیل است که توده ها از تجارب گذشته آموخته اند یا به این دلیل که بسیاری از شرکت کنندگان جوان بوده و بر اساس غیر ایدئولوژیک بسیج شده اند. آنها مطمئنا قاطعیت جلوگیری از اینکه اسلامگرایان در انجام حرکاتشان عامل بوده  یا آن را رهبری کنند، نشان داده اند.

·        در هر چهار مورد، اعتراضات اخیر به طور قطعی صلح آمیز بوده اند تا از درگیری با نیروهای امنیتی و یا هر گونه غارت یا خرابکاری اجتناب و از تکرار تجربیات موج اولیه که موجب ایجاد دولت های شکست خورده مانند لیبی و یمن گردد، جلوگیری شود.

·        عدم حمایت خارجی، چه غربی و چه عربی

·        معترضان جدید، به ویژه در الجزایر و سودان، به طور قطعی چنین حمایت هایی را رد می کنند. همچنین قطر و ترکیه، پشتیبانان اصلی گروه های اسلام گرا که موج اول را رهبری کردند، در حال حاضر با مشکلات خود مواجه هستند: جدال قطر با همسایگانش در خلیج  و مصر؛ و ترکیه با پیامدهای کودتای نظامی خود، مشکلات اقتصادی و هجوم گسترده پناهندگان از سوریه.

·        تضعیف مدل اسلامگرای ترکیه که توسط رییس جمهور رجب تایپ اردوغان ایجاد گشته  بود و تقویت اقتصاد کشورش را به شدت نظارت می نمود، بر اساس سه پایه - دموکراسی، رشد اقتصادی و اسلام معتدل بنا - و بسیاری از عرب ها در سال 2011 از آن الهام گرفته بودند. اما تحولات رخ داده از آن زمان، از جمله مداخله ترکیه در سوریه و سرکوب شدید داخلی در پی کودتا این مدل را بی رنگ و موجب جایگزینی مدلی مدنی و دموکراتیک گشته است.

·        رکود اداری و هرج و مرج سیاسی و اقتصادی که در پی موج اول بهار عربی در بسیاری از کشورها حادث گشت، توده های عرب را محتاط تر نموده واز هیجان آنان کاست. برخی، اولویت های امنیت و ثبات را به اصلاحات رادیکال ترجیح می دهند، به دنبال آنکه دیده اند چگونه تغییر در کشورهای دیگر به منظور مقابله با انقلاب ها اعمال شده و اعمال دیکتاتوری را به زور تحمیل می کنند.

·        با اینکه جنبش های اعتراضی کنونی مردم  در حال حاضر هیچ نمونه مطلوبی ندارند، به خوبی سازمان یافته، منظم و سیاسی هستند. معترضان در الجزایر بارها بر دو نکته تأکید کرده اند: اول اینکه هرگز اجازه نخواهند داد که تجربیات سوریه یا لیبی تکرار شود و هیچ دعوتی به مبارزه مسلحانه یا تلاشی برای نفوذ توسط ایدئولوگ های سخت را تحمل نخواهند کرد. ثانيا، هرگونه تقسيمات قومي و نژادي را رد کرده و حداقل تا کنون، به وحدت ملي تعهد دارند. استقلال کامل آنها در عمل و مقاومت آنها در برابر دخالت غرب یا عرب، ادعاهای ساخته شده توسط نظریه پردازان توطئه را رد می کند.

·        به نظر می رسد که دولت ها چیزی از موج اول آموخته  و به طور کلی به آخرین تظاهرات مسالمت آمیز پاسخ داده اند. نیروهای امنیتی - به استثنای غزه - در استفاده از خشونت نسبتا محدود بوده و برخی از سهل گیری ها را پذیرفته اند. رئیس جمهور بشیر در سودان وعده داده است که قانون اساسی را چنان که اعلان کرده بود تغییر ندهد، و شماری از پرسنل سطح بالا را تغییر داده است. در الجزایر، پرزیدنت بوتفلیکا یا گروه حاکمه ای که از وی به عنوان نما استفاده می کند، برنامه هایی را که برای پنجمین دوره داشته است رها نمود، انتخابات را لغو کرد، گفتگوهای ملی و کمیسیون های انتخاباتی مستقل را وعده داد و دولت را سلب نمود. با ادامه اعتراضات، می توان انتظارات بیشتری داشت.

همچنین قابل توجه است که در موج فعلی تظاهرات، نگرانی های داخلی در مورد شرایط زندگی و اصلاحات با نگرانی های گسترده تر ملی و عربی همراه است. عوامل متعددی در این امر دخیل بوده اند: اعمال تهاجم آمریكا و اسرائیل علیه اعراب و مسلمانان، بی توجهی به تلاش ها یی که برای فروكش نزاع های فرقه ای در منطقه صورت می گیرند و از بهبود تدریجی سوریه و عراق گرفته تا معامله قرن ترامپ که "راه را برای اعمال حاکمیت اسرائیل بر کرانه غربی و ارتفاعات گولان باز می نماید. گفته می شود که در الجزایر، تظاهرکنندگان به طور مرتب پرچم های الجزایر و فلسطین را کنار هم قرار داده اند.

در این رابطه باید یک کلمه در مورد جنبش اعتراضی اردن گفته شود که در مقایسه کوچکتر از الجزایر یا سودان بود، اما با این وجود دولت را به پایین کشید و تغییر قابل ملاحظه ای در رویکرد مقامات به درخواست های معترضان در مورد مبارزه با فساد و اصلاحات سیاسی ایجاد کرد. مهمتر از همه این است که اعتراضات مزبور مقامات را از مشارکت در "معامله قرن" باز داشتند و آگاهی عمومی را نسبت به تهدیدی که اردن را با آن مواجه می ساخت حساس نمودند، تهدیدی که برای اردن از این جهت بود که این کشور را به یک سرزمین جایگزین برای فلسطینی ها تبدیل و قیمومیت هاشمیان را نسبت به  امکنه مقدس در اورشلیم نفی می نمود.

ما شاهد افزایش جنبش های صلح آمیز، منظم و دارای آگاهی سیاسی هستیم که می توانند تبدیل به پیشگامان و نمونه هایی برای تغییرات جامع در سراسر منطقه گردند. الجزایر در این رابطه نمونه است. اگر جنبش مردمی در آنجا همچنان ادامه یابد، می تواند از گسستگی تمام قیام های گذشته و انقلاب های قبلی جلوگیری و تغییراتی را محقق سازد که منجر به تقویت همزیستی و اتحاد ملی در کشور گشته و آنرا با پتانسیل گسترده و میراث انقلابی افتخارآمیز تقویت نماید کند. 

 





Courtesy of تلاکسکالا
Source: https://bit.ly/2WejdiW
Publication date of original article: 06/04/2019
URL of this page : http://www.tlaxcala-int.org/article.asp?reference=25744

 

Tags: بهار عربی دوم؟قیام های محلیالحزائرسوداناردنغزهجنبش های مردمی
 

 
Print this page
Print this page
Send this page
Send this page


 All Tlaxcala pages are protected under Copyleft.